Według Słownika języka polskiego narracja to „sposób wypowiedzi w utworze epickim, mający na celu przedstawienie zdarzeń w określonym porządku czasowym” albo po prostu opo-wiadanie6. Nieco szerzej narrację definiuje Encyklopedia PWN: „wypowiedź mająca na celu W każdym utworze epickim przedstawione postacie są w pewien sposób charakteryzowane. Różne mogą być stopnie i metody tej charakterystyki. Każda z postaci, zwłaszcza pierwszoplanowe, wyodrębnia się spośród innych przez to, że zostaje wyposażona w pewien jej tylko właściwy zespół cech. Pisarz dokonuje w ten sposób • objaśnia funkcję analizowanych elementów świata przedstawionego w utworze epickim oraz środków stylistycznych w utworze poetyckim (w tym rozróżnia ożywienie i uosobienie jako rodzaje przenośni) • omawia funkcje elementów realistycznych i fantastycznych w: baśniach, legendach, mitach, bajkach, opowiadaniu, powieści Opowiadanie twórcze na podstawie baśni, legendy, mitu, przypowieści. Na lekcjach w szkole podstawowej możesz spotkać się z opowiadaniem twórczym pisanym na podstawie baśni, legendy, mitu bądź przypowieści. Aby zredagować je poprawnie, trzeba znać specyfikę tych gatunków literackich. Identyfikuje nadawcę i odbiorcę wypowiedzi; określa temat i główną myśl tekstu. Rozpoznaje proste intencje nadawcy komunikatu, rozpoznaje w nim prawdę lub fałsz. Oddziela informacje ważne od drugorzędnych. Wyszukuje w wypowiedzi informacje wyrażone wprost oraz pośrednio w sytuacjach typowych i tekstach literackich. Narracja w utworze epickim posługuje się dwoma podstawowymi formami: opisem i opowiadaniem. Opowiadanie służy do przedstawiania motywów zdarzeniowych, dynamicznych, rozwijających fabułę.Opis natomiast skupia się na elementach statycznych.Opis obrazu na polski? 2019-11-19 19:41:12;. Jestem mordercą, narzędziem tak ślepym jak miecz w ręku kata * Zwrot do adresata: w wypowiedzi występuje „ty” liryczne, które konkretyzuje wyznanie podmiotu lirycznego, uściśla je, uwydatnia stopień zaangażowania podmiotu. W centrum wypowiedzi jednak – pozostaje „ja” liryczne. Jeśli nie grzeszysz, jako mi powiadasz, 1. Wymień i opisz elementy świata przedstawionego w utworze. Wskaż odpowiednie fragmenty tekstu. Świat przedstawiony - świat prezentowany przez narratora w utworze epickim. Może być odwzorowaniem rzeczywistości (w utworach realistycznych) albo zawierać elementy do niej niepasujące (w utworach fantastycznych). Retrospekcja ( łac. retro „wstecz” i specere „zobaczyć, widzieć”) – w utworze epickim przywołanie wcześniejszych wydarzeń przez bohatera bądź bohaterów. Retrospekcja może przybrać postać wypowiedzi w mowie zależnej lub niezależnej. literackiej, odszukuje w utworze elementy prawdziwe, prawdopodobne (realistyczne) i fantastyczne odczytuje sens utworów na poziomie semantycznym (dosłownym), a z niewielką pomocą na poziomie przenośnym, wyszukuje informacje wyrażone wprost i pośrednio; - analizuje elementy świata przedstawionego w utworze epickim, takie jak: czas i miejsce W6cSgg. Czym jest opowiadanie? Opowiadanie to krótki utwór prozaiczny, o prostej, najczęściej jednowątkowej fabule, charakteryzujący się swobodą kompozycyjną, epizodycznością fabuły, obecnością dygresji, partii opisowych i refleksyjnych, eksponowaniem osoby narratora i okoliczności towarzyszących narracji. Jest to podstawowa forma wypowiedzi narracyjnej, przedstawiająca narastanie w czasie toku zdarzeń i wyznaczająca dynamiczny aspekt świata przedstawionego w utworze epickim. Opowiadanie ze względu na swą prostotę, swobodę kreowania świata przedstawionego oraz możliwość wzbogacenia narracji o różne elementy (opis, charakterystykę postaci, dialog) jest uznawane za jedną z najłatwiejszych form wypowiedzi pisemnej. Można wyróżnić kilka rodzajów opowiadań, lecz w szkole wykorzystywane są najczęściej trzy: Opowiadanie odtwórcze – ma na celu odtworzenie wydarzeń, przedstawionych w danej lekturze, spektaklu teatralnym, filmie. Wymaga od ucznia znajomości dzieła i ogranicza możliwość kreowania świata przedstawionego w opowiadaniu wyłącznie do elementów, występujących w pierwowzorze. Uczeń nie może wprowadzać dodatkowych wątków, zdarzeń czy też postaci, które znacząco zniekształciłyby fabułę dzieła czy też kreację bohaterów, lecz sam decyduje, w jaki sposób wykorzysta akcję dzieła i wątki twórcze – polega na samodzielnej kreacji świata przedstawionego w opowiadaniu, a uczeń może wykorzystać własne doświadczenia, emocje i przeżycia bądź też stworzyć fabułę, opierając się na własnych wyobrażeniach i fantazji. Opowiadanie twórcze może przedstawiać dalsze dzieje bohaterów, znanych z innych dzieł literackich albo być zupełną fikcją. Opowiadanie z dialogiem – polega na wzbogaceniu toku narracji rozmową bohaterów bądź też monologiem jednej z postaci. Dialog można wprowadzić poprzez przytoczenie rozmowy bohaterów w oryginalnym brzmieniu, zrelacjonowanie jej przebiegu przez narratora (narrator streszcza rozmowę), a także poprzez odtworzenie monologu wewnętrznego bohatera (narrator wiernie przekazuje jego myśli i doznania). Opowiadanie z dialogiem wymaga więc od ucznia umiejętności wprowadzania partii dialogowych i znajomości słownictwa, umożliwiającego wykorzystanie mowy niezależnej, zależnej i pozornie dobrego opowiadania - Fabuła opowiadania powinna być jednowątkowa (skupiona wokół jednej postaci bądź kilku, wyodrębnionych ze względu na rodzaj wiążących ich relacji), prosta i epizodyczna (obejmująca jedno zdarzenie lub sytuację). - Wydarzenia powinny być uporządkowane chronologicznie, tworząc ciąg przyczynowo-skutkowy. - Narracja powinna być prowadzona w formie bezosobowej lub w pierwszej osobie liczby pojedynczej. - Opowiadanie powinno być napisane w czasie przeszłym, co podkreśla dystans czasowy między czasem opisywanym a czasem narracji. - Opowiadanie powinno eksponować okoliczności, towarzyszące narracji, a więc stosunek narratora do zdarzeń i bohaterów. - Fabuła opowiadania powinna być wzbogacona o fragmenty opisowe (opis miejsc, bohaterów, zjawisk), refleksyjne (przemyślenia narratora) oraz dygresje. - Język opowiadania powinien być barwny, dynamiczny, plastyczny, wykorzystujący różne środki stylistyczne oraz zindywidualizowany (kreując postacie, należące do różnych środowisk można wykorzystać elementy gwary, żargonu). - Opowiadanie powinno zaciekawić i zaintrygować odbiorcę, kończąc się zaskakującą dla niego opowiadania W opowiadaniu można wyróżnić trzy części:Wstęp Wstęp to nic innego jak wprowadzenie do opowiadania, czyli przybliżenie okoliczności, w których rozpoczyna się nasza historia, przedstawienie tła (poprzez opis miejsca, krajobrazu) oraz bohaterów, uczestniczących w akcji opowiadania. Rozpoczęcie opowiadania jest najtrudniejszym etapem procesu twórczego – jeśli autorowi zależy na uwadze odbiorcy, wstęp musi w znacznym stopniu zainteresować czytelnika i zachęcić go do przeczytania dalszego ciągu opowiadania. strona: - 1 - - 2 - - 3 - Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwanianarracja (język polski)[edytuj] wymowa: ​?/i znaczenia: rzeczownik, rodzaj żeński ( liter. film. sposób wypowiedzi w epickim utworze literackim lub w filmie prezentującej świat przedstawiony; zob. też narracja w Wikipedii ( książk. opowiadanie, relacjonowanie odmiana: ( przykłady: ( Ledwo Janek rozpoczął narrację, już wszyscy pękali ze śmiechu. składnia: kolokacje: ( narracja pierwszoosobowa • narracja trzecioosobowa • narracja w pierwszej/trzeciej osobie • narracja auktorialna • narracja personalna • narracja autorska • narracja polifoniczna • narracja dyskursywna • narracja pamiętnikarska synonimy: antonimy: hiperonimy: hiponimy: holonimy: meronimy: wyrazy pokrewne: rzecz. narrator m, narratorka ż, narracyjność ż, narratologia ż, narratywizm m, antynarracja ż przym. narracyjny, narratorski, narratologiczny, narratywistyczny przysł. narracyjnie związki frazeologiczne: etymologia: uwagi: tłumaczenia: angielski: ( narrative; ( narration baskijski: ( narratiba; ( narrazio źródła: akcja rozpocznij naukę odmiana fabuły w utworze dramatycznym lub epickim; ciąg działań i przeciwdziałań bohaterów dążących do osiągnięcia określonych celów; główne fazy akcji to: zawiązanie, rozwinięcie i rozwiązanie antycypacja rozpocznij naukę pojawianie się elementów tekstowych w kolejności niezgodnej z porządkiem czasowym lub logicznym; zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego dygresja rozpocznij naukę odejście od głównego tematu narracji i rozwijanie przez pewien czas w jej obrębie jakichś tematów ubocznych epizod rozpocznij naukę zdarzenie lub sytuacja luźno włączone w nadrzędny porządek fabuły i niemające istotnych konsekwencji dla jej całościowego przebiegu; dzięki epizodom możliwe jest nakreślenie tła zdarzeń fabuła rozpocznij naukę układ zdarzeń opisanych w dziele epickim lub dramatycznym, składający się na koleje życiowe postaci; każde ze zdarzeń pozostaje w określonych związkach z pozostałymi zdarzeniami oraz z nadrzędną całością fabuła epizodyczna rozpocznij naukę najprostszy typ fabuły, którą wypełniają zdarzenia w znacznym stopniu usamodzielnione, nieskładające się na uporządkowane całości wyższego rzędu fabuła jednowątkowa rozpocznij naukę fabuła o ograniczonej liczbie epizodów; typowa dla noweli i tragedii fabuła wielowątkowa rozpocznij naukę fabuła typowa dla powieści i przybierająca najbardziej urozmaicone formy; najczęściej wyróżnia się w niej wątek główny i wątki poboczne inwersja czasowa rozpocznij naukę opowiadanie wydarzeń w powieści odchodzące od porządku chronologicznego, przyjmujące inny układ czasowy kompozycja rozpocznij naukę budowa świata przedstawionego dzieła, powiązanie i układ współtworzących go motywów oraz ich zespołów; zawsze stanowi w pewnym stopniu realizację schematów kompozycyjnych właściwych całym zbiorom dzieł, należących do danych rodzajów i gatunków literackich kompozycja otwarta rozpocznij naukę kompozycja pozbawiona wyrazistych konturów i proporcji, uzewnętrzniająca fragmentaryczność świata przedstawionego i wieloznaczność powiązań między jego elementami kompozycja zamknięta rozpocznij naukę kompozycja, która wyraziście porządkuje świat przedstawiony, akcentuje jego zwartość i skończoność mowa niezależna rozpocznij naukę jeden ze sposobów przytaczania słów postaci w utworze narracyjnym: cytowany tekst uzyskuje autonomię i nie jest składniowo podporządkowany tekstowi narracyjnemu mowa pozornie zależna rozpocznij naukę jedna z metod przytaczania słów bohatera w tekście narracyjnym; słowa wchodzą w obręb wypowiedzi narratora, ale są przekazem tego, co mówił lub myślał bohater; najczęściej służy przedstawianiu przeżyć bohaterów mowa zależna rozpocznij naukę jeden ze sposobów przytaczania słów postaci w utworze narracyjnym: cytowany tekst jest podporządkowany narracji i stanowi zdanie podrzędne narracja rozpocznij naukę wypowiedź przedstawiająca ciąg minionych zdarzeń ułożonych w jakimś porządku czasowym, postacie w nich uczestniczące oraz okoliczności, w których się rozgrywały; może przyjmować formę opowiadania lub opisu narracja auktorialna rozpocznij naukę opowiadanie prowadzone z perspektywy narratora wszechwiedzącego, dysponującego nieograniczoną wiedzą o przedstawianych zdarzeniach i mogącego je autorytatywnie oceniać narracja autorska (trzecioosobowa) rozpocznij naukę narracja, w której narrator znajduje się na zewnątrz świata przedstawionego i rozwija o nim relację narracja pamiętnikarska (pierwszoosobowa) rozpocznij naukę narracja, w której narrator opowiada jako „ja” o zdarzeniach z własnego życia i jest równocześnie bohaterem utworu narracja personalna rozpocznij naukę narracja prowadzona w trzeciej osobie, ukazująca wydarzeniach z punktu widzenia jednej lub kilku postaci narrator rozpocznij naukę odmiana podmiotu literackiego; fikcyjna osoba opowiadająca w dziele epickim, podmiot narracji, z której wyłania się świat przedstawiony dzieła: postacie, zdarzenia, miejsca zdarzeń itd. opis rozpocznij naukę podstawowy składnik narracji (obok opowiadania); ukazuje statyczne elementy świata przedstawionego, czyli tło zdarzeń, wygląd bohaterów itd. opowiadanie rozpocznij naukę zasadnicza forma narracji; wypowiedź przedstawiająca zdarzenie lub ciąg zdarzeń, czyli fabułę; jej główne wyróżniki: forma czasu przeszłego, środki gramatyczne i leksykalne pozwalające podkreślać narastanie w czasie opowiadanych zdarzeń, sposoby uwyraźniania zależności między zdarzeniami retardacja rozpocznij naukę celowe opóźnianie relacji o zdarzeniu, na którym koncentruje się ciekawość czytelnika retrospekcja rozpocznij naukę przywoływanie zdarzeń wcześniejszych od danego momentu opowiadanej fabuły, dokonywane w świadomości bohatera lub z jego punktu widzenia sytuacja narracyjna rozpocznij naukę zespół okoliczności, w których narrator przedstawia swoją opowieść, wpływających na jej kształt i uzewnętrznionych w toku opowieści wątek rozpocznij naukę ciąg zdarzeń w obrębie fabuły utworu, obejmujący dzieje jednej lub wielu postaci; wyróżnia się wątek główny, wątki uboczne oraz wątki obiegowe (wielokrotnie powracające schematy przebiegu zdarzeń)